تبلیغات
* یا صاحب الزمان (علیه السلام) ادرکنی* - دعایی که بوی شهادت می‌دهد
* یا صاحب الزمان (علیه السلام) ادرکنی*
نوشته شده در تاریخ جمعه 28 مهر 1391 توسط علی | نظرات ()
در برخی از تشرفات، امام عصر(ع) شیعیان خود را به خواندن زیات‌نامه‌ها و ادعیه‌هایی سفارش نموده‌اند. بیش‌ترین تأکید امام(ع) در این تشرفات فراوان، دعا برای فرج ایشان بوده که در بخش‌های مختلف کتاب‌های معتبر، مرتب به آن‌ها اشاره شده است. در این‌جا، نخست به معرفی دعایی خواهیم پرداخت که کم‌تر در جامعة امروز ما به آن‌ها پرداخته شده است. دعای «علوی مصری» از جمله دعاهایی است که امام خود شخصاً به «علوی مصری» یاد داده‌اند. برخی از دعاها به‌خاطر این‌که امام آن را به فرد مورد نظری یاد داده‌اند، به‌نام همان شخص مشهور شده‌اند؛ مثل دعای «کمیل»، دعای «ابوحمزه ثمالی»، دعای «یمانی»، دعای «خضر»، دعای «ادریس» و نماز «جعفر طیار».

بقیه ی متن در ادامه ی مطلب...
دعای علوی مصری از حیث محتوا بسیار جامع و پرمغز است و همة جنبه‌های مادی، معنوی و اجتماعی را در خود دارد. مرحوم سیدالمراقبین، عارف کامل «سیدبن طاووس» که در قرن ششم می‌زیست، می‌فرماید: «من این دعا را در نسخه‌ای بسیار قدیمی دیده‌ام.» و در کتاب خود با ذکر ماجرا و داستان دعا، آن را نقل نموده است. این دعا در کتاب‌های معتبر و قدیمی ادعیة جهان تشیع، مکرر نقل شده است؛ از جمله در کتاب شریف «بلدالامین» کفعمی که در قرن نهم زندگی می‌کرد.
این دعا برای رفع گرفتاری‌ها، سختی‌ها و شداید بسیار مؤثر است و یکی از نکات برجستة دعا، این است که امام در آن از خداوند درخواست شهادت در راه او را می‌طلبد.

و اما ماجرا و داستان دعای علوی مصری:

«ابوالحسن علی‌بن حماد مصری» می‌گوید: «ابوعبدالله الحسین‌بن محمد علوی» به من خبر داد و گفت: «محمدبن علی علوی حسینی مصری» برای من چنین حکایت کرده است که مردی از اهل دیار من و از فرمانداران آن، مرا در فشار و سختی قرار داد. بنابراین اندوهی شدید از او به دلم افتاد که هرگز امید نجاتی از آن نداشتم. قصد زیارت پدران خود را نمودم تا به آن‌ها پناه ببرم و در کنار مرقد پاک آن‌ها آرام گیرم و فریاد‌رسی نمایم. پانزده روز در حائر حرم امام حسین(ع) مشغول گریه‌ و زاری بودم و شب‌ و روز خود را با راز و نیاز، به سر آوردم. تا این‌که امام عصر(عج) بر من رخ نمود و مرا در جذبة ملکوتی دیدارش غرق شادی و سرور نمود. در بین خواب و بیداری بودم که امام نزد من آمد و به من فرمود: فرزندم! آیا از فلانی بیم و ترس داری؟
عرض کردم: آری! او برای من مشکلاتی فراهم آورده و قصد آزار و نابودی مرا دارد. از این رو به سراغ امامان خود آمده‌ام و شکایت نزد ایشان آورده‌ام تا مرا از چنگال این ظالم نجات دهند.
امام(ع) به من فرمود: پس چرا خدای خود و پدرانت را با آن‌ دعا نمی‌خوانی که اجداد من و انبیای الهی (صلوات الله علیهم اجمعین) به وقت بروز سختی و فشار می‌خواندند و خداوند گرفتاری‌ها را از آن‌ها رفع می‌نمود؟
عرض کردم: آن دعا کدام است که آن را بخوانم؟
امام(ع) فرمودند: وقتی شب جمعه فرا رسید،‌ برخیز و غسل کن و نماز خود را به‌جای آور. وقتی از سجدة شکر برخواستی، در حالتی که نشسته‌ای، با دیدة اشکبار و دل شکسته این دعا را بخوان.
راوی می‌گوید: حضرت، پنج شب پی‌درپی تشریف آوردند و گفتار خود را تکرار کردند و هر بار دعا را به من یاد دادند تا آن را کامل آموختم و در خاطرم نگه داشتم. شب جمعه نیز دیدار با امام(ع) حاصل نشد. برخواستم و طبق دستور امام(ع) عمل کردم. پس از نماز شبم دعا را خواندم. شب شنبه بود که امام با همان هیأت و هیبت پیشین تشریف آوردند و فرمودند: ای محمد! خواستة تو برآورده شد. خداوند قادر متعال دشمنت را نابود کرد، او به قتل رسید.
وقتی صبح شد، وداع کردم و به سوی خانه‌ام حرکت کردم. قسمتی از راه را رفته بودم که فرستاده‌ای از طرف فرزندانم به من رسید و نامة آن‌ها را به من داد. آن‌ها در نامة خود آورده بودند که آن مرد بدسرشتی که تو از شر او گریختی، عده‌ای از دوستان خود را به میهمانی فراخوانده بود. همگی خوردند و آشامیدند و پراکنده شدند و آن مرد و خدمتکارانش خوابیدند. صبح‌دم بعد از این‌که همه بیدار شدند،‌ از او خبری نیافتند، تا این‌که سراغ او رفتند و روانداز او را کنار زدند. دیدند که گردن او از پشت سر بریده شده و خون از آن روان است. این حادثه در شب جمعه اتفاق افتاد و هنوز کسی نمی‌داند که قاتل او کیست؟
آن‌گاه فرزندانم از من خواسته بودند که به خانة خود بازگردم. وقتی به خانة خود رسیدم و از ماجرا پرسیدم، دریافتم که کشته شدن او درست در همان زمانی رخ داده است که من از دعای خود فارغ شده بودم و آن دعا این است:
رَب مَن ذالَّذی دعاک فَلم تجِبه و مَن ذالذی سألک فَلم تعطله...
در دعای علوی مصری در هر بند آن به تناسب، نام‌های حضرت آدم(ع)، ادریس(ع)، نوح(ع)، صالح(ع)، ابراهیم(ع)، اسماعیل(ع)، لوط(ع)،‌ یعقوب(ع)، یوسف(ع)، موسی(ع)، داود(ع)، سلیمان(ع)، ایوب(ع)، یونس(ع)، عیسی(ع)، آصف‌بن برخیا(ع)، زکریا(ع)، آسیه(س)، مریم(س) و پیامبر اسلام(ص) آورده شده است و کلمة «یا قریب»، فراوان در آن تکرار شده است.
در این‌جا شایسته است به بخش‌هایی از این دعا اشاره شود:
ای خدای بزرگ! من بر آستان تو دست نیاز آورده‌ام. مسکینی هستم که در خانه‌ات را می‌کوبم و بی‌چاره‌ای هستم که بر کنار خانه‌ات ایستاده‌ام.
خدایا! ...در همة کارها و برنامه‌ها برای من خیر اراده فرما و مرا از آن خشنود نما. بر من و پدر و مادرم و همة فرزندان با ایمان و مسلماننم؛ چه زنده و چه مرده، رحمت فرست.
خدایا بر محمد(ص) و آل محمد(ع) درود فرست و ستمکاران و فرومایگان را در دام‌هایی که گسترانده‌اند،‌ بیفکن؛ آن‌ها را در گودال‌هایی که کنده‌اند سرنگونشان ساز؛ با تیرهای خودشان، آن‌ها را از پای درآور؛ با کاردهایی که خود آماده کرده‌اند، جانشان را بگیر؛ بینی آن‌ها را به خاک بمال؛ گلویشان را بفشر؛ نیرنگشان را به خودشان بازگردان و پشیمانی را سبب هلاکتشان قرار ده... آن‌ها اسیر همان بندهایی شوند که آرزو داشتند، ما را در آن بندها ببینند.
خدایا! ...تو هستی که همه چیز را در اختیار داری. اینک ای سرور من! این همه گناه را در برابر چند قطره اشک ببخش و ناپدید کن.

امام عصر(عج) و درخواست شهادت در راه خدا

امام عصر(عج) آخر این دعا به خداوند چنین عرضه می‌نمایند:
اَسئَلُک اَن تُصَلی عَلی مُحمَّدٍ و آل محمد و اَن تحیینی حیاة السعداء وَ تمیتنی مَیتة الشُّهداء...
از تو می‌طلبم که بر محمد و آل محمد درود فرستی و مرا هم‌چو نیک‌بختان، زنده بداری و مانند شهیدان بمیرانی و آن‌گونه که دوستانت را نزد خود می‌پذیری، مرا پذیرا باشی...
خدایا! به تو پناه می‌آورم و به حمایت تو دل بسته‌ام... و خود را به تو می‌سپارم و از تو امان می‌طلبم و از آستان تو توان می‌جویم و از تو می‌خواهم که بر محمد و آل‌ محمد(ع) درود فرستی و مرا از درگاه غفلت خود بازگردانی... مرا از هرگونه امر ناگوار رهایی بخش و هر ستمی را از من دور گردان.
منبع: ماهنامه امتداد شماره 61

درباره وبلاگ

* طالب سبزم نه آن سبز ریا * سبز هم بازیچه شد ، مهدی (ع) بیا *

با سلام خدمت همه ی شما بزرگواران ، امیدوارم موضوعاتی را که در این وبلاگ عرضه میشود مورد قبول اقا امام زمان (ع) واقع شود ، ان شاءالله

چــه روزها که یک به یک غروب شد، نیآمدی

چه اشکها که در گلو، رسوب شد نیآمدی



خلیل آتـشین سخن، تــبر به دوش بت شکن

خدای ما دوباره سنگ و چوب شد نیآمدی



برای ما که خسته ایم و دل شکسته ایم، نه

برای عده ای، ولی چه خوب شد نیآمدی!



تــمــام طـول هـفته را در انـتـظــار جمعه ام

دوبـاره صبح، ظهر، نه، غروب شد نیآمدی



عمریست كه از حضور او جاماندیم

در خلوت سرد خویش تنها ماندیم

او منتظر است كه ما برگردیم

ماییم كه در غیبت كبری ماندیم

اللهم عجل لولیك الفرج


پست الکترونیک
تماس با مدیر
RSS
ATOM
آخرین مطالب
جستجو
آرشیو مطالب
نظر سنجی
کدام گزینه را بیشتر در این وبلاگ میپسندید؟







نویسندگان
پیوند ها
دانشنامه مهدویت
 
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
لوگوی دوستان

برای کمک نقدی به ایتام نیازمند به صورت انلاین و اینترنتی ، میتوانید بر روی بنر های زیر کلیک کنید و مبلغ خود را از طریق اینترنت به حساب یکی از موسسات خیریه زیر واریز کنید:

صابرین
امام صادق(ع) فرموده‌اند : ایمان خود را قبل از ظهور تكمیل كنید چون در لحظات ظهور ایمانها به سختی مورد امتحان و ابتلاء قرار می‌گیرند. (كافی/1/370/6 ؛ كمال‌الدین/1/18) امام زمان عجل الله تعالی فرجه به یکی از دوستان خود که از آن حضرت پرسیده بود: آقاجان! قربانتان بشوم,چرا با اینکه ما این همه دعای فرج را می خوانیم شما نمی آیید , فرمودند :"شما که دعای فرج را نمی خوانید!شما دعای سلامتی من را می خوانید(یعنی اللهم کن لولیک الحجة بن الحسن .... ) شما باید دعای الهی عظم البلاء را زیاد بخوانید." بحار الانوار ج99 ص119
فَلَمْ تَجِدُوا مَاءً فَتَیَمَّمُوا صَعِیدًا طَیِّبًا. سوره نساء/ایه ۴۴ “در این حال، آب (برای وضو یا غسل) نیافتید، با خاک پاکی تیمّم کنید!” آیا خدایی که برای آب وضو جانشین قرار داده، ممکن است برای زمان غیبت حجتش جانشین قرار نداده باشد؟ ولایت فقیه همان ولایت رسول الله است ، قضیه ولایت فقیه یك چیزی نیست كه مجلس خبرگان ایجاد كرده باشد ، ولایت فقیه چیزی است كه خدای تبارك و تعالی درست كرده است ، همان ولایت رسول الله است. اینها از ولایت رسول الله هم می ترسند ، خدا او (ولی فقیه) را ولی امر قرار داده است( حضرت امام خمینی(ره) )

نظر مشترک عمده ی محققین درباره ی زمان ظهور: علی رغم وقوع تعداد زیادی از علائم ظهور تا عصر حاضر و علی رغم این که دوران حاضر یکی از شبیه ترین ادوار به دوره ی عصر ظهور توصیف شده در روایات است، اما دست خداوند متعال در زمینه ی تعویق یا تسریع امر ظهور بسته نیست و چه بسا با کوتاهی و تعلل شیعیان منتظر و زمینه سازان ظهور، خداوند متعال زمان ظهور را به تعویق بیندازد. در واقع همان خداوندی که پازل نشانه های ظهور را در عصر حاضر در کنار یکدیگر چیده است، به همان اندازه و بلکه بیشتر قدرت دارد تا در صورتی که منتظران بی لیاقتی نشان دادند، در امر زمان ظهور « بداء » حاصل نماید و امر ظهور را به زمان دیگری موکول فرماید و در زمان های آینده نیز افرادی مشابه افراد عصر حاضر و نشانه هایی همچون نشانه های عصر حاضر بیافریند و ظهور را به آینده ای دورتر یا حتی نزدیک تر موکول نماید.
PageRank Checking Icon اخرین اخبار